Կյանքի առանցքը

Եթե սիրտը կյանքի շարժիչն է, ապա ողնաշարն, անկասկած, դրա առանցքն է: Կազմելով մարմնի կառուցվածքի ամուր հիմքը, այն մեզ ոչ միայն ուրախություն և շարժումների ազատություն է պարգևում, այլ նաև պատասխանատու է օրգանիզմի բոլոր օրգանների և համակարգերի աշխատանքի համար:

Ճարտարապետության չափանիշը

Մեր ողնաշարն, առանց չափազանցության, կարելի է համարել որպես կենսաբանական ճարտարապետության չափանիշ: Դրա հիմքը կազմում են 8-9 հզոր, ամուր միմյանց հետ շղթայված ողային սրբոսկրերը և պոչուկը: Ավելի  վերև զետեղված են գոտկատեղի հատվածի 5  խոշոր, ճկուն և բավականաչափ շարժուն թիկնաողերը, որոնք ՙիրենց վրա են վերցնում՚ հիմնական ծանրաբեռնվածությունը: Դրանց վրա ամրացված են 12 տարրեր, որոնք կազմում են ողնաշարի կրծքավանդակի հատվածը: Կողոսկրերով ամրացված, այն անշարժ է, բայց ամուր: Այս կառուցվածքին  լրում են տալիս 8 պարանոցային ողերը, որոնք նուրբ են, բայց դիմացկուն, ամենավերևում գտնվողն իր վրա է վերցնում գլխի ողջ ծանրությունը (5-6 կգ) և կշռում է 30 գրամից ոչ ավելի:

Բայց, եթե այս ներդաշնակ համակարգի որևէ օղակ դուրս գա շարքից, ապա կառաջանան խնդիրներ, որոնց առկայության մասին միայն փորձառու ռեֆլեքսաթերապևտը կարող է դատել, ելնելով ցավի բնույթից, որն առաջացել է ողնաշարի այս կամ այն  հատվածում: Այսպես, ծանրություն բարձրացնելիս կամ կտրուկ շարժվելիս թիկունքը ծակող սուր ցավը կարող է ողնաշարի պաթոլոգիայի (միջողային ճողվածք, օստեոխոնդրոզ, սպոնդիլեզ և այլն) պատճառ հանդիսանալ: Երկարատև նվացող ցավը, որը չի վերանում նույնիսկ անալգետիկների ընդունումից հետո, հաճախ ուռուցքաբանական հիվանդության, իսկ պարբերաբար առաջացող ռիթմիկ ցավերը բորբոքային գործընթացի վկայությունն են: Դրա հետ մեկտեղ, պատճառը միշտ չէ, որ թաքնված է ողնաշարում: Ցավային զգացողությունները (մասնագետներն այդպիսի ցավերը հաճախ անվանում են ռեֆլեկտորային) մեջքի այս կամ այն հատվածում կարող են լինել տարբեր օրգանների հիվանդության արձագանքը:

Ասա, որտեղդ է ցավում

Գոտկատեղի հատվածում ցավեր կարող են հարուցել ինչպես ողնաշարի պաթոլոգիան (միջողային սկավառակների ճողվածքը, ռադիկուլոպաթիան), այնպես էլ կոնքազդրային հոդերի (օստեոպորոզ, արթրոզ) հիվանդությունները, նաև փոքր կոնքի օրգանների հիվանդությունները (աղիքային, գինեկոլոգիական, ուրոլոգիական խնդիրները):

Ցավային զգացողություններն կան ողնաշարի կրծքավանդակի շրջանում, իսկ ավելի ստույգ` 8-9-րդ կետերի մակարդակի վրա` ստուգեք սիրտը: Մասնագետների կարծիքով, այդ հատվածում ցավերը կարող են վկայել սիրտ-անոթային հիվանդությունների (ստենոկարդիա, միոկարդի ինֆարկտ և այլն) մասին, 4-7-րդ կետերը` ստամոքսի հիվանդության տեղայնացված ցավի նախընտրելի տեղն է (խոց, գաստրիտ, էզոֆագիտ), նաև ենթաստամոքսային գեղձի, լյարդի, լեղապարկի, իսկ 8-11-րդ կետերը` բրոնխաթոքային համակարգի (բրոնխիտ, պլևրիտ, թոքաբորբ և այլն): Թեև, ցավի պատճառն այդ շրջանում կարող է լինել և օստեոխոնդրոզը, սպոնդիլոզը և  լիստեզը (ողերի տեղաշարժը) կամ միջողային նյարդաբորբը:

Պարանոցային հատվածը համընկնում է 12-14-րդ կետերին: Մկանային սեղմիրանի համեմատաբար թույլ, նաև ոչ մեծ չափերով ու թույլ մեխանիկական դիմացկունության շնորհիվ, այս հատվածում պաթոլոգիական փոփոխություններն ավելի հազվադեպ են հանդիպում, քան գոտկային շրջանում: Այսպիսի խանգարումների հետևանքը հղի է ոչ միայն ուժասպառ անող գլխացավերով և գլխապտույտներով, այլև ավելի լուրջ խնդիրներով, ընդհուպ` մինչև ինսուլտի զարգացումը: Չէ որ պարանոցային ողերի լայնակի ելունդներով (ճյուղերով) անցնում են գլխուղեղին, փոքր ուղեղին, մեծ կիսագնդերի ծոծրակային և քունքային հատվածներին ցողուն մատակարարող ողնաշարային զարկերակները:

Հետաքննությունը վարում են

Թե հատկապես ինչն է ցավային զգացողությունների  պատճառը, կարող է ախտորոշել միայն փորձառու բժիշկը: Իսկ եթե խոսքն ավելի բարդ վիճակների մասին է, այստեղ նա էլ անզոր է որէև կերպ օգնելու: Դրա համար մանուալ ախտորոշման հետ մեկտեղ, հարկ է անցնել ռենտգենագրաֆիա, համակարգչային և մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա (միջողային սկավառակների ճողվածքի կասկածի դեպքում), նաև ցավային գոտում գտնվող օրգանների կլինիկական հետազոտություն: Այդպիսի ախտորոշումն անհրաժեշտ է, որպեսզի պարզել, թե կարելի է, արդյոք, թիկունքի ցավերից տառապող պացիենտին անցնել ռեֆլեքսա- կամ մանուալ թերապիայի կուրսեր, որոնք հակացուցված են հետևյալ հիվանդությունների դեպքում.

• ուռուցքաբանական,
• տարբեր տեսակի բորբոքային,
• ինֆեկցիոն ախտահարումների (ոսկրերի տուբերկուլոզ),
• արյան շրջանառության սուր խանգարումների,
• ներքին օրգանների պաթոլոգիայի՚, պիելոնեֆրիտ, ստամոքսի խոց` սրացման շրջանում և այլն:

Եթե հակացուցումներ չկան, ապա պացիենտն անցնում է վերոնշյալ  բուժման կուրսը, որը ոչ միայն հիվանդին կազատի տանջալից ցավերից, այլ նաև կօգնի շատ տկարություններից, առանց դեղորայքի ու վիրահատության:

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ